Een leven als mama! Er verandert toch niks?

joliee

Ja! Je leest het goed! Dat dacht ik inderdaad! Toen ik zwanger raakte was ik natuurlijk ontzettend blij, maar ik en mijn vriend waren erg gehecht aan ons leventje met z’n tweetjes zonder kinderen. We konden doen en laten wat we wilden… Lekker met met z’n tweetjes genieten van een zonvakantie, een filmpje pakken wanneer wij daar zin in hadden, uitgaan tot in de laatste uurtjes, een half uur van te voren bedenken: “Schat? ik heb geen zin om te koken, zullen we lekker uiteten gaan?” dat soort dingen dus. En ja, ik dacht ach met de komst van ons kindje straks kunnen we dat vast ook nog wel blijven doen, mijn moeder wil dan vast wel oppassen (haha). Oke, daar kom ik nu op terug! Alles (oke niet alles) maar wel veel gaat gewoon niet meer als je mama bent!

Ik heb hier een paar dingen voor jullie opgeschreven wat voor mij en voor jullie denk ik ook heel herkenbaar zijn als je mama bent. Een leven als mama ziet er ongeveer zo uit…

Ehh… wat wordt er dan anders?

Vakantie?

Voordat Jolie geboren werd konden we nog lekker een zonvakantie boeken, en lekker relaxen en ‘s avonds heerlijk met z’n tweeën uit eten gaan en daarna drankjes drinken aan de bar. Ook dat gaat met een kleintje niet meer lukken, nu boek ik een vakantie waar van ik zeker weet of er voor de kleintjes wat te doen is, en of er animatie is op de camping of in het hotel.

 

DSCN3292

2013-07-22_1374519869

Uitslapen?

Ja daar was ik voor een jaar geleden erg goed in, het woord uitslapen ken ik al bijna niet meer, elke ochtend om klokslag 7 uur krijgt mijn kleine meid de fles!

Tijd voor jezelf?

Euuh, nee dat heb ik op dit moment bijna niet! Mijn dochter is nu bijna 4 maand en is steeds meer wakker, dus haar bezig houden is nu eigenlijk ”tijd voor mezelf” daarbij komt natuurlijk luiers verschonen, flesjes geven, samen spelen, boodschappen doen, wasjes hier, wasjes daar  (ik was nu bijna een keer zoveel dan voor heen), ja dat krijg je ook met een kleintje ;)

Uitgaan en flink stappen?

Tsja, wat ik hierboven al had gezegd, ohhh, dat blijf ik gewoon doen! Mijn moeder wil vast wel oppassen! Dat wil ze ook wel, maar van mij zelf hoeft het niet meer, nooit gedacht dat ik dat zou zeggen! Tuurlijk vind ik het lekker om een keer een avondje te stappen, maar niet elke week. Ik ben savonds echt wel kapot als mijn kleine op bed ligt, dan lig ik veel liever op de bank een filmpje te kijken ipv een wilde nacht te gaan stappen.

Bankhangen is het nieuwe stappen

Even zomaar lekker gaan shoppen?

De woorden ”even en zomaar” zeggen het al! Toen ik nog geen moeder was kon ik zeggen: “Ik heb zin om te winkelen.” Vervolgens pakte de auto (of fiets) en was binnen no time in de stad, pashokje in pashokje uit! Nu kan ik niet zeggen ”ik ga nu even lekker winkelen”. Nu moet ik dat echt gaan plannen, of zorgen dat mijn vriend thuis is zodat hij kan oppassen. En dan komt het er vaak nog niet van!

Sporten?

Voordat ik zwanger raakte sportte ik z’n drie keer in de week. Ik deed aan fitness en hardlopen en vond (vind) dat heerlijk! Dan een keer ‘s morgens naar de fitness, dan weer de zondagochtend hardlopen, dat is nu ook erg lastig met een baby. Ik probeer nu nog steeds drie keer in de week te sporten, maar dat lukt me gewoon niet! ‘s Avonds ben ik vaak erg moe, en in het weekend vind ik het veels te lekker om met z’n drietjes ‘s morgens in bed te liggen. Ik probeer wel alsnog twee keer in de week te sporten. Oja! en door het sporten heb ik wel het geluk gehad dat ik twee dagen na de bevalling alweer op m’n oude gewicht zat! Dat is dan wel weer positief!

2013-11-20_1384954466

Nu lijkt het natuurlijk net of ik alles heel negatief ervaar, maar dat is het absoluut niet! Je leven verandert gewoon een kwartslag, en daar moet je heel erg aan wennen! Er zijn ook genoeg positieve dingen die ook gezegd mogen worden

  • Genieten van je kleine spruit, voor je het weet zitten ze al op school! En komen ze thuis met een vriendje of vriendinnetje (waar ik nu echt nog niet aan moet denken)
  • Genieten!! Samen met mijn gezin! Nu zijn we niet meer met z’n tweetjes, maar met z’n drietjes! Ik had echt nooit kunnen dromen hoe gelukkig je kunt zijn met z’n klein mensje in je leven. En daarbij weet ik nu niet anders meer dan dat zei gewoon in mijn leven hoort, het voelt gelijk al zo erg vertrouwd.

Moest jij erg wennen aan het moederschap? Wat waren de grootste veranderingen?

handtekening

Advertenties

6 gedachtes over “Een leven als mama! Er verandert toch niks?

  1. Hoi, ik lees net je verhaal over het mama zijn en wat je schrijft is zo onzettend herkenbaar ik leef en voel echt met je mee!! Ik heb bijna hetzelfde meegemaakt, de tijden met z’n tweetjes is zo kostbaar en zo intens fijn dat als er een kleine tussen komt, alles anders wordt/of is. Voor mij was dat enorm wennen en natuurlijk ook voor mijn man. Tuurlijk, het is in alles wat je doet, je aanpassen aan je kind maar we zouden ook nooit meer zonder kunnen!!! Je kind wordt toch een deel van je leven! Ik ben super trots op ons zoontje, hij is eind Maart dit jaar 1 jaar geworden, en zo leuk om de ontwikkeling te zien van je kindje! Geweldig!!!

    Ik ga je zeker volgen lijkt me leuk!

    Groetjes van Rachel

  2. Een en al herkenbaarheid! Je krijgt gewoon een ander leven met een kleintje erbij. Of twee, zoals ik. Ik moest heel erg wennen aan amper tijd voor mezelf hebben.
    Was daar altijd heel erg gehecht aan en die tijd heb ik nu nog amper. Ach ja.. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s